பாலியல் குற்றங்களை தடுப்பதற்கு பத்து கட்டளைகள்!

பாலியல் குற்றங்களை செய்ய எது தூண்டுகிறது?முதலில் அதை  தெரிந்து கொள்வோம் .

                                                           (படம் நன்றி- கூகுள் )

பாலியல் குற்றங்களை செய்ய தூண்டுவது இச்சையின் ஆவி என்பதாகும். இது பசி போல  ஒரு ஆவி என்பதால் அதை சட்டத்தினாலோ, தண்டனையினாலோ ஒருநாளும் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்பதையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் .ஆதலால், இச்சையின் ஆவியை கட்டுப்படுத்த ,சட்டம் ,தண்டனையைப் பற்றி மட்டும் பேசிக் கொண்டிருப்பது முற்றிலும் பொருளற்றது .அதனால் ஒரு பயனும் இல்லை .ஆவிகள் ஆட்களுக்குள் குடியிருக்கும்.ஆக ,மரண தண்டனையே கொடுத்தாலும் ,அந்த ஆவி திரும்பவும் வேறொருவர் வழியாக செயல் நடத்த வரும் .மரண தண்டனை என்பது ,அந்த ஆவி குடி இருந்த ஆளை  மட்டும் கொல்லும் . இச்சையின் ஆவியை கொல்ல முடியாது . அதனால் தான் எவ்வளவு தண்டனை கொடுத்தாலும், திரும்பவும் அதே போல குற்றங்கள் நடக்கின்றன . எடுத்துக்காட்டாக, சமீபத்தில் 25/052026 அன்று,விளாத்திகுளம் கற்பழிப்பு வழக்கில், தர்ம முனிஸ்வரன் என்ற கற்பழிப்பு குற்றவாளியை இரட்டை தூக்கு தண்டனை வழங்கி, கடுமையான தீர்ப்பு வெளியானது .இதற்கு மேல் ஒருவருக்கு தண்டனை கொடுக்க முடியாது . கடுமையான தண்டனை இச்சையின் ஆவியை கட்டுப்படுத்தும் என்றால் 25/05/2026க்கு அப்புறம் தமிழ்நாட்டில்  பாலியல் குற்றங்கள் எதுவும் நடந்திருக்கக்கூடாது. அப்படித்தானே? ஆனால் ,அதன்  பின்னர் தினமும் கிட்டத்தட்ட ஒன்று  நடந்து கொண்டிருக்கிறது. சிறு குழந்தைகளை கூட கற்பழிக்கிறார்கள். அதை தான் இப்போது நாம் நேரில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம் .தொடர்ச்சியாக பாலியல் குற்றங்கள்!எத்தனை முறை அதை பார்த்தாலும், இந்த உண்மையை அரசால் உணரவே முடியவில்லை என்பது ஒரு பெரும் வேதனை தான்.

ஆக, பாலியல் குற்றங்களை தடுக்கவே முடியாதா ?என்றால் , முடியும்!என்பதே பதில் .அப்படி என்றால் பாலியல் குற்றங்களை தடுக்க என்ன தான் வழி?

பாலியல் குற்றங்களை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்றால் ,இச்சையின் ஆவியை கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.சரி ,அதை எப்படி கட்டுப்படுத்துவது?

இதோ ,கீழ்க்கண்ட இந்த பத்து கட்டளைகளை கடைப்பிடித்தால் ,இச்சையின் ஆவியை மட்டுப்படுத்தி, பாலியல் குற்றங்களை பெருமளவு ஒழித்து விடலாம். இல்லை என்றால் ஒருநாளும் அது ஒழியாது என்ற சொற்களைக் குறித்து வைத்துக்  கொள்ளுங்கள்.

1) காமவெறியேற்றும் சூழ்நிலைகளை தடை செய்ய வேண்டும்.

காம வெறியேற்றும் திரைப்பட பாடல்கள், ஐட்டம் பாடல்கள் ,சமூக ஊடகங்களில் வெளியாகும் காமவெறி ரீல்ஸ் ,இவற்றையெல்லாம் சட்டத்தினால் தடை செய்ய வேண்டும்.பதிவுக்கு சம்பந்தமில்லாமல் ஒரு பெண்ணின் கவர்ச்சி படத்தை சமூக ஊடகங்களில் போடுவது இப்போது ஒரு கெட்ட பழக்கமாகிவிட்டது. அதை முற்றிலும் மட்டுப்படுத்த அல்லது தடை செய்ய வேண்டும்.

2)பெண்களை அதீத இடர் (UNDUE RISK )எடுக்கும்படியாக ஊக்கம் செய்யக்கூடாது. 

நீங்கள் சிங்கப்பெண்கள், எங்கு வேண்டுமானாலும்,எந்த நேரத்திலும், தனியாக போகலாம்,எதை வேண்டுமானாலும் ஆண்களைப் போல செய்யலாம் என்று ஒரு வெற்று வாக்குறுதி, கொடுத்து அவர்களை ஆபத்தான காரியங்களை செய்யும்படியாக ஊக்கம் அளித்தல் கூடாது.நீங்கள் எங்கு போனாலும், உங்களை சிங்கப்பெண் படை வந்து காப்பாற்றும் என்று ஒரு தப்பான நம்பிக்கையை  உருவாக்கக் கூடாது.தமிழ்நாட்டின் பெண்கள் ஜனத்தொகை 3.88 கோடி. இவ்வளவு பெண்களையும் பாதுகாக்கும் அளவுக்கு தமிழக அரசின் சிங்கப்பெண் படை இருக்காது என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.மேலும் சிங்கப்பெண்ணும் பெண் தான் என்பதை நினைவு படுத்த வேண்டும். சமீபத்தில் ஒரு சிங்கப் பெண் அதிரடி படையை சேர்ந்த காவலரை பாலியல் துன்புறுத்தல் செய்ததற்காக ஒரு ஆணை இடை நீக்கம் செய்திருக்கிறார்கள் என்பதை நினைவு கொள்ள வேண்டும்.

3)பாலியல் குற்றம் ஒன்று நடைபெற்றால் , அந்த குற்றவாளிக்கு தண்டனை கொடுத்தவுடன் ,கணக்கு சரியாகிவிடும் என்ற ஒரு தவறான கருத்தை ஊடகங்கள் பரப்பிக் கொண்டிருக்கின்றன. 

இதை முழுவதுமாக நம்பும் மக்கள், அந்தப் பெண் இறந்து போனால் கூட ,அதை பற்றி அவ்வளவாக வருத்தப்பட்டு அழாமல் ,அந்த குற்றவாளிக்கு தண்டனை கிடைத்தால் போதும் என்று ,அந்தப் பெண்ணின் தாயை சொல்ல வைக்கிறார்கள் .அதில் பழிவாங்கும் உணர்ச்சி தான் மேலோங்கி நிற்கிறது. டெல்லியில் நடந்த நிர்பயா வன்கொடுமை வழக்கிலும், இதே போல் தான் அந்த பெண் இறந்ததை பற்றி அவர்கள் தாயார் கவலைப்பட்டது போலவே தெரியவில்லை .அவர்கள் கூறியெதெல்லாம் ,அந்த குற்றவாளிக்கு தண்டனை வாங்கி கொடுக்க வேண்டும் ,அது போதும் !என்பதுதான். அவனுக்கு மரண தண்டனையை வாங்கி கொடுத்தாலும், இறந்த பெண் திரும்ப வரப்போவதில்லை என்பதை உணர மறுக்கிறார்கள். குற்றவாளிக்கு மரண தண்டனையே கொடுத்தால் கூட, நடைபெற்ற சம்பவம், அது ஏற்படுத்திய தாக்கம், அதனால் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சி, இழந்த மானம் ,இவைகள் எதையும் அந்த தண்டனை சரி செய்ய முடியாது ,அந்த தண்டனையினால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்கு எந்த விதமான நன்மையும் இல்லை என்பதை ,ஊடகங்கள் பெரிதாக விவாதிப்பது இல்லை.அப்படி ஊடகங்கள் அதை பெரிதாக விவாதித்தால், அவற்றை முக்கியமான புள்ளிகளாக காட்டினால் , பெண்கள் தங்கள் சுய பாதுகாப்பை பற்றி சிந்திக்க ஆரம்பிப்பார்கள். இதனால் இவ்வளவு பாதிப்பு நமக்கு வரும் என்பதை நினைத்துப் பார்த்து ,ஒன்றுக்கு இரண்டாக சிந்தித்து முடிவெடுப்பார்கள் .இப்போது அப்படி அல்ல,பாலியல் குற்றம் நடந்தால் அதனால் எந்த பாதிப்பும் இல்லை , தண்டனை வாங்கி கொடுத்தால் அது போதும் ,என்ற ஒரு நினைப்பை பெண்களிடம் உருவாக்கி விட்டார்கள்.பாலியல் குற்றம் ஒன்று நடந்தால் அதனால் அந்த பெண்ணுக்கு எந்தவித இழப்பும் இல்லை என்று நினைக்க வைப்பது,பெண்கள் அதைக் குறித்து சிறிதும் கவலைப்படாமல் இருக்க வைக்கிறது .பெண்கள் அதை குறித்து கவலைப்பட்டால் தான் ,தங்கள் பாதுகாப்பை பற்றி சரியான முடிவு எடுப்பார்கள் .இப்போது போனால் என்ன நடக்கும் என்பதை பற்றி சிந்திப்பார்கள். பெண்கள் ,கற்பழிப்பு குற்றங்களால் தங்களுக்கு எந்த விதமான பாதிப்பும் இல்லை என்று நினைப்பதால் தான், பாலியல் குற்றம் நடந்தவுடன் காவல்துறைக்கு சென்று புகார் ஒரு பயம் இல்லாமல், ஒரு குற்ற உணர்வு இல்லாமல் ,அளிக்கிறார்கள் .ஊடகங்கள் அவர்களை துணிச்சலான பெண் என்று சொல்லி பாராட்டுகிறார்கள் .இந்த மாதிரி ஒரு குற்றம் தன்னுடைய சொந்த மகளுக்கு ஏற்பட்டால் இப்படி அவர்கள் பாராட்டுவார்களா? ஆக ஒரு சமூக பொறுப்பு இல்லாமல் ஊடகங்கள் நடந்து கொள்கிறது. பாலியல் குற்றங்களின் எண்ணிக்கை முன்பை காட்டிலும் பல மடங்காக பதிவு ஆவதற்கும் இதுதான் காரணம்.இந்தப் போக்கு ஒரு தவறான விதை என்பதை சமூகவியலாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள். இந்த நிலையை ஊடகங்கள் மாற்ற வேண்டும்.

4)பெண்கள் ஆண்களை,பாலியலாக,அறிந்தோ அல்லது அறியாமலோ, தூண்டி  விடுவதை  தவிர்க்க வேண்டும்.

  இயற்கையிலேயே பெண்களைக் கண்டால் ஆண்களுக்கு ஒரு கவர்ச்சி ஏற்படும், ஒரு கிளர்ச்சி ஏற்படலாம் .இது இயற்கை .இதை பாலின கவர்ச்சி என்று சொல்வார்கள்.ஆதலால், முடிந்த அளவு பெண்கள் தங்களுடைய கவர்ச்சி பாகங்களை மறைத்து, ஆண்களுக்கு கிளர்ச்சியை உண்டாக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.இதை ஒரு சமூக பொறுப்பாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். பெண்கள் நாங்கள் எப்படியும் உடுப்போம், அது எங்கள் சுதந்திரம் என்று இயற்கையான இந்த விஷயத்தில் சொல்ல முடியாது .உங்கள் சுதந்திரம் அவர்களை கிளர்ச்சி உண்டாக்கும் என்றால் , அந்தக் கிளர்ச்சியின் விளைவுகளுக்கு நீங்கள் காரணமாகி விடுவீர்கள் என்பதை உணர வேண்டும். ஆக, கிளர்ச்சியூட்டும் உடைகளை அணியக் கூடாது. பெண் கவர்ச்சி பாகங்களை மூடி வைக்க வேண்டும் .முந்தானை போன்ற உடைகளால் மார்பகங்களை மூடி வைக்க வேண்டும் .கால்களின் கவர்ச்சி  வடிவங்கள் வெளியே தெரிய கூடாது .லெக்கின்ஸ் அணியும் போது கால்களின் வடிவம் தெளிவாகத் தெரியும் .மேலும் கால்களை கவர்ச்சியாக காட்டுவதற்கு லெக்கின்ஸ் வண்ணங்களை, தோல் போன்ற வண்ணங்களில் பல பெண்கள் அணிகிறார்கள் .இது தவறு.இவைகள் எல்லாம் இயற்கையின் விதிகள். கிளர்ச்சி என்பது இயற்கையில் உள்ளது .அதை சட்டத்தை கொண்டு அடக்க முடியாது என்பதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். சில பெண்கள் எப்படி மூடி வைத்தாலும் கற்பழிப்பு குற்றங்கள் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது என்று வாதம் செய்கிறார்கள். எத்தனை பூட்டு போட்டாலும் வீட்டில் திருடிக் கொண்டு போகிறார்கள் என்பதற்காக நாம் பூட்டு போடுவதை நிறுத்துவதில்லை. பூட்டு போட்டால் முடிந்த அளவு திருட்டை நாம் குறைக்கலாம் என்பதற்காக பூட்டு போடுகிறோம் .அது போல தான் இதுவும்பூட்டு ,

6) சொற்களின் தாக்கம்: எந்த சொல் சரி? கற்பழிப்பா அல்லது பாலியல் குற்றமா?

வார்த்தையின் வல்லமையைப் பற்றி பரிசுத்த வேதாகமத்தில் தெளிவாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.அதில் ஒரு வசனம் 'மரணமும் ஜீவனும் நாவின் அதிகாரத்திலிருக்கும்; அதில் பிரியப்படுகிறவர்கள் அதின் கனியைப் புசிப்பார்கள்.'என்று உள்ளது . அதாவது ,ஒருவனின் வாழ்வும் சாவும் அவனுடைய வாயின் வார்த்தைகளினால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது .ஆக ,சரியான சொற்கள் மிகவும் முக்கியம் என்பதை நாம் உணர வேண்டும். லஞ்சம் என்ற சொல்லை பயன்படுத்தினால், அது ஒரு கேவலமான காரியம் என்ற உணர்வு நமக்கு வரும் .அதையே அன்பளிப்பு என்று சொல்லிவிட்டால், அது ஒத்துக் கொள்ளக் கூடியதாக மாறிவிடுகிறது! அதுபோல கற்பழிப்பு என்று சொன்னால் நாம் ஏதோ இழக்க கூடாத முக்கியமான ஒன்றை இழந்து விட்டோம் என்ற ஒரு உணர்வு வரும். ஆதலால் ,பெண்கள் அது நடக்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் அந்த சொல்லின் மூலம் வரும் .இழந்த கற்பு திரும்ப வராது என்ற எண்ணமும் அதில் வரும். ஆனால் ,அதே செயலை பாலியல் குற்றம் என்று சொன்னால், யாரோ ஒருவர் இந்த பெண்ணிடம் ஒரு குற்றத்தை செய்து விட்டு போய்விட்டார், அவ்வளவுதான் .அதில் அந்தப் பெண்ணுக்கு ஒன்றும் பாதிப்பு இல்லை .குற்றம் செய்தது ஆண்  தானே! அதனால் ,அவருக்கு தண்டனை கொடுத்து விட்டால் ,அது ஒன்றே போதும் எனக்கு ,அதனால் பெரிய இழப்பு ஒன்றுமில்லை என்ற ஒரு எண்ணத்தை பெண்களிடம் அந்த சொல் உருவாக்கி விடுகிறது .இதனால் ,பெண்கள் பாலியல் குற்றம் நடந்தால் ,இழக்க பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை என்று துணிச்சலாக, ஆண்கள் கூப்பிடும்போது  எங்கு வேண்டுமானாலும் ,எந்த நேரத்திலும் செல்கிறார்கள். இன்றைய செய்தி- ஒரு இளம் பெண் இரண்டு வாலிபர்கள் கூப்பிட்டார்கள் என்று காரில் சென்று ,ஒரு விடுதியில் அறை எடுத்து தங்கி இருக்கிறாள். அங்கு அவளுக்கு குளிர்பானத்தில் மயக்க மருந்தை கலந்து கொடுத்து இரண்டு வாலிபர்களும் மாறி மாறி கற்பழிப்பு செய்திருக்கிறார்கள் .அவள் அதைக் குறித்து பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், திருவைகுண்டம் காவல் நிலையத்தில் சென்று புகார் அளித்திருக்கிறார். இதை  கற்பழிப்பாக எடுத்தால், அவள் முதலில் தனியாக ஆண்களுடன் துணிச்சலாக சென்றிருக்க மாட்டார்.பின்னர் கற்பழிப்பு நடந்த உடன், ஐயையோ இப்படி நடக்கக்கூடாதது நடந்து விட்டதே என்று மன முடைந்து கதறி இருப்பார், அழுது இருப்பார்,மன வேதனை அடைவார். இதைக் குறித்து வெளியே சொல்ல பயப்படுவார் . அதை காவல் நிலையத்தில் சொல்ல வேண்டுமா என்று யோசிப்பார் .ஆதலால், இதுபோன்று இன்னொரு சம்பவம் நடக்காமல் பார்த்துக் கொள்வார் .எல்லா பெண்களும் அதேபோல கவனமாக இருப்பார்கள் .அதே குற்றத்தை' பாலியல் குற்றம்' என்று சொன்னால் ,அதை சும்மா சொன்னது போல், துடைத்தெறிந்து விட்டு போய்விடுவாள் அந்த பாதிக்கப்பட்ட பெண்.ஆக, பாலியல் குற்றம்  என்ற பதத்தை எடுத்து விட்டு கற்பழிப்பு என்ற பதத்தை பயன்படுத்துவது நல்லது என்பது மொழி ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருத்து.

7)உறவு முறைகளை மதிப்பது/பலப்படுத்துவது

எல்லாப் பெண்களையும்  தாயாக பார்க்க வைப்பது,இந்த இச்சையின் ஆவியை மட்டுப்படுத்தும்  ஒரு வழியாகும் .இன்னும் கூட தென் மாவட்டங்களில் ,சிறுமிகளையும் ,இளம் பெண்களையும் 'தாய் 'என்று அழைக்கும் முறை கிராம புறங்களில் காணலாம். 'ஏ ,தாயோ ,இங்க வாம்மா 'என்று மரியாதையுடன் சிறு பிள்ளைகளை கூட அழைப்பார்கள். அப்படி அழைக்கும் போது, இந்த காம கண் வருவதற்கு வாய்ப்பே இல்லை. அப்போதெல்லாம், இளம் பெண்களுக்கு கையைப் பிடித்து ,வளையல் போட்டு விடுவது ஆண்கள்தான் .வளையல் மணிக்கட்டில் நுழையாது என்பதால் ,அழுத்தி தான் போட்டு விடுவார்கள்.எனக்குத் தெரிந்து இதுவரையில் எந்த ஒரு ஆணும், எந்த ஒரு இளம் பெண்ணிடம் இதில் அத்துமீறி நடந்ததாக கேள்விப்பட்டதே இல்லை. அதற்கு காரணம் அந்த தாய் என்ற உறவு முறைதான்.குஜராத்தில் எல்லாப் பெண்களையும்  'சகோதரி 'யாக 'பெஹன் 'என்று அழைப்பார்கள் .இன்னும் அறிமுகமில்லா பெண்ணையும் 'அக்கா 'என்று அழைக்கும் முறை கோவையில் காணலாம் .

8)ஒரு ஆணுடைய பாதுகாப்பில் எப்போதும் பெண் இருப்பது

பெண்கள் முடிந்த வரை ,தனியாக செல்லாமல்,யாராவது  ஒரு ஆண் துணையுடன் செல்ல வேண்டும். அந்த ஆண், சகோதரனாகவோ, தகப்பனாகவோ அல்லது நம்பிக்கை கூறிய ஒரு ஆண் நண்பராகவோ இருக்கலாம் .ஆனால், தனியே செல்லாமல் ஒரு ஆண்  துணையுடன் செல்லும்போது, மற்ற ஆண்களுக்கு இயற்கையாகவே ஒரு பயம் வரும். ஆதலால், அவர்கள் வீணாக ,ஏதாவது இந்த பெண்ணுக்கு செய்யலாம் என்று நினைக்க மாட்டார்கள் .ஆகவே, இந்த அறிவுரையை பெண்கள் எல்லா பெண்களும் கடைபிடிக்க வேண்டும் .இப்படி ஒரு ஆண் துணையுடன் போயிருந்தால், திருச்சியில் கற்பழிப்பு செய்யப்பட்ட அந்த 16 வயது பெண் காக்கப்பட்டு இருக்கலாம் .அவளுக்கு மது ஊற்றி கொடுத்து ,போதை ஏற்படுத்தி, கார் ஓட்டுநர் ஒருவர் கற்பழித்து இருக்கிறார்.

9)  பாலியல் குற்றங்களை குறைப்பதில் சட்டத்தின்/ஊடகங்களின் பங்கு

சமீபத்தில் திருச்சியில் ஒரு 17 வயது பெண் ஏழு சிறார்களால் சீரழிக்கப்பட்டாள்.இது  எப்படி நடந்தது என்றால் ,இந்த பையன்கள் அந்த பெண்ணை இன்ஸ்டாகிராம் வழியாக தனித்தனியாக தொடர்பு கொண்டு நண்பர்களாக மாறி இருக்கிறார்கள். பின்னர் அதை  பயன்படுத்தி ,அந்த பெண்ணை தனியாக ஒரு இடத்திற்கு ,ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக வரவழைத்து ,அவளை பாலியல் இன்பம் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு முறையும் அந்தப் பெண் இந்த பையன்கள் அழைக்கும் போதெல்லாம் போயிருக்கிறாள் ! இவள் 18 வயது நிரம்பாத இளம் பெண் .ஆதலால் ,இவள் இப்படி போவதற்கு பெற்றோருடைய சம்மதம் தேவை. அப்படி சம்மதம் வாங்கியதாக தெரியவில்லை .இப்போது ஏழு பேரும் சேர்ந்து அவளை கூட்டு வன்புணர்வு செய்திருக்கிறார்கள் என்று சொல்லப்படுகிறது .இது நடந்த பிறகு,இந்த பெண் காவல்துறையை  அணுகி தன்னை இவர்கள் இப்படி சீரழித்து விட்டார்கள் என்று சொல்கிறாள் ! இந்த குற்றத்தில், நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ, இந்த பெண் உடன்பட்டு இருக்கிறாள் என்பது தெளிவாக தெரிகிறது. ஆக ,இது சம்மதித்து செய்யப்பட்ட ஒரு பாலியல் உறவு .பின்னர் எல்லாம் முடிந்த பிறகு அந்தப் பெண் வந்து அந்த ஆண்கள் மேல் குற்றம் சுமத்துகிறாள் என்றால் ,இதில் அவளுடைய பங்கு இருப்பதால் இந்த குற்றத்தை பதிவு செய்யக்கூடாது .அவள் 18 வயது நிரம்பாதவள், ஆதலால் அவளுடைய சம்மதம் செல்லாது என்று வாதித்தால் ,அதேபோல 18 வயது நிரம்பாத அந்தப் பையன்களும் அறியாமல் செய்துவிட்டார்கள் என்ற வாதம் வரும் .ஆக, 18 வயது நிரம்பாத ஆணும் பெண்ணும் ,தன்னுடைய சட்டபடியான  காவலரான , பெற்றோரிடம் இதற்கு அனுமதி வாங்கினார்களா என்று கேள்வி எழுப்ப வேண்டும் என்பது சட்ட நிபுணர்கள் கருத்து.தற்போதைய அணுகு முறையில் பெண்கள் என்ன தவறு செய்தாலும் அதை விட்டுவிட்டு ,அவர்கள் புகார் அளித்தால் உடனே நடவடிக்கை எடுப்பது என்பது பழக்கம் ஆகிவிட்டது .இந்த பழக்கத்தை மாற்றி அந்த பாலியல் குற்றம் நடப்பதற்கு பாதிக்கப்பட்டவர் எந்த வகையிலாவது சம்மதம் தெரிவித்து இருந்தாலோ அல்லது பங்களித்து இருந்தாலோ , அந்த குற்றத்தை பதிவு செய்யக்கூடாது என்று நடைமுறையை கொண்டு வர வேண்டும் என்பது சட்ட நிபுணர்கள் கருத்து .இதனால் பெற்றோர்கள் தங்கள் 18 வயது நிரம்பாத மகள்களை காப்பாற்றுவதில் முனைப்பு காட்டுவார்கள், அவள் எங்கே செல்கிறாள் என்பதை கண்காணிக்க ஆரம்பிப்பார்கள் என்பது அவர்கள் கருத்து.

இன்றைய தமிழ்  அச்சு  மற்றும் காட்சி ஊடகங்கள் எல்லாமே வெறும் வியாபார நோக்கில் நடத்தப்படுவது வேதனை அளிக்கிறது .அவைகள் சமூக பொறுப்பை ஏற்க மறுக்கின்றனர் .மக்களுக்கு எது சொன்னால் பிடிக்குமோ அதை சொல்லி காசு பண்ணுவதில் குறியாக இருக்கிறார்கள் . ஆக, அவர்களின் பங்கு இப்போது எந்த அளவுக்கு இருக்க வேண்டுமோ அந்த அளவுக்கு நிறைவாக இல்லை என்பது அரசியல் பார்வையாளர்கள் கருத்து. எடுத்துக்காட்டாக ,மின்மாற்றி பழுது பார்க்கும், போது மின்சாரம் தாக்கி மின் ஊழியர் பரிதாப சாவு என்று மட்டும் செய்தியை போட்டுவிட்டு விடுகிறார்கள்.அவர் இறப்புக்கு உண்மையில் என்ன காரணம்  என்பதை போட மாட்டார்கள். பொறுப்பான ஊடகம் என்றால் அந்த மின்ஊழியர்  தன்னை மின்சார அதிர்ச்சியிலிருந்து காப்பாற்றுவதற்கு கையுறைகள் மற்றும் பாதுகாப்பு சாதனங்கள் அணிய வேண்டும் என்ற விதியை பின்பற்றாதால் தான் இந்த பரிதாப சாவு ,என்பதை கடைசி பத்தியில் போட்டு விட வேண்டும் .அதை போடுவதில்லை. ஏனென்றால் இது ஒரு மரண செய்தி .அப்படி போட்டால் மக்கள் விரும்ப மாட்டார்கள் என்று நினைக்கிறார்கள் .ஆனால் ,அப்படி போட்டால் தான் அடுத்ததாக பாதுகாப்பு கருவிகள்  போட்டு வேலை செய்வார்கள் என்பதை நாம் மறக்க கூடாது. அதே போலத்தான் கற்பழிப்பு குற்றங்கள் நடக்கும் போது சுய பாதுகாப்பில் அந்தப் பெண் என்னென்ன செய்திருந்தால் இந்த சம்பவத்தை தடுத்திருக்கலாம், என்பதையும் போட வேண்டும் .அதை போடுவதே இல்லை. பெண்கள் பக்கம் எந்த தவறும் இல்லாதது போல ஒரு எண்ணத்தை ஊடகங்கள் உருவாக்குவது அவர்களுடைய சுய லாபத்துக்கு தான் .அதில் அவர்களுடைய சமூகப் பொறுப்பை தட்டி கழிக்கிறார்கள் என்பது கவலைக்குரிய விடயம்.

10) உயிர் தேவை மையங்கள்  

உயிர் வாழ மனிதனுக்கு பல தேவைகள் உள்ளது .அதில்  உணவு முக்கிய பங்கு வகிப்பது போல, பாலியல் தேவையும் முக்கியமானது என்பதை நாம் அங்கீகரிக்க வேண்டும் . மனித இனத்தை பொறுத்தவரையில் இனப்பெருக்கத்தின் தலைமை ஆண்களின் கையில் தான் உள்ளது என்பதே  பாலியல் விஞ்ஞானிகளின் கருத்து. ஆண்கள் தான்  அதை முன்னெடுத்துச் செல்கிறார்கள் .ஆண்கள் அப்படி இனப்பெருக்கத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதற்காக ,அவர்களுக்கு இயற்கையிலேயே ஒரு பெரிய உந்துதல் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. பெண்களைக் கண்டால், அவர்கள் அழகு /கவர்ச்சியால் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள் .பின்னர் பெண்களை ,அவர்கள் பின் தொடர்ந்து, காதல் செய்து ,உடலுறவு கொண்டு குழந்தைகள் பெறுகிறார்கள். ஆக ,இந்த பாலியல் நடவடிக்கைகள் எல்லாம்  ஆண்கள் கையில் தான் முற்றிலும் உள்ளது .அதை குறிக்கு முகமாக ஆண்களின் விந்து தான் பெண்களின் கர்ப்பப்பையில் ஒரு வேகத்துடன் விடப்படுகிறது .உடல் உறவில் விடப்பட்ட ,அந்த ஆண்களின் விந்தணுக்கள் மிக வேகமாக துருதுருவென்று நீந்தி பெண்களின்  கருவை நோக்கி படையெடுக்கின்றன. அதில் ஒரு விந்தணு தான் வெற்றி பெற்று ,கருவூட்டல் நடைபெறுகிறது .இது அழகான ஒரு பெண்ணுக்கு பல ஆண்கள் போட்டி போடுவதை போல என்பதை  குறிக்கிறது. கடைசியில் ஒரு ஆண் தான் பொதுவாக வெற்றி பெறுகிறான் என்பதையும் இது குறிக்கிறது.இது எல்லாவற்றிலும் ,பெண்களின் செயல்பாடு ஆங்கிலத்தில் PASSIVE  என்று சொல்வார்கள் .அதாவது ஒன்றும் செய்யாமல் காத்திருப்பது என்று பொருள்.அதாவது, ஆண்களின் விந்தணுவை எதிர்பார்த்து கரு காத்திருக்கும். அவ்வளவுதான் .அது எங்கும் துள்ளிக்குதித்து ஓடுவதில்லை!துறுதுறு என்று அலைவதில்லை! இதுவே ,இயற்கையில் பெண்களின் இயல்பையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது .அவர்கள் வேலை ஆண்களின் பாலியல் நடவடிக்கைக்காக காத்துக் கொண்டிருப்பது தான் .அவர்களாக போய் பொதுவாக ஒன்றும் செய்ய வேண்டியது இல்லை என்பதே  இயற்கை.ஒரு சராசரி பெண் தன்னுடைய வாழ்நாளில் சுமார் 400 லிருந்து 500 கரு முட்டையை உருவாக்குகிறாள் என சொல்லப்படுகிறது .அப்படி என்றால் ஒரு பெண் தன் வாழ்நாளில் சுமார் 42 வருடம் தான் பாலியல் நடவடிக்கையில் இருக்கிறாள் என்று பொருள் .கருமுட்டை உற்பத்தி நின்ற பிறகு பாலியல் ஆர்வம்  பெண்களுக்கு பொதுவாக குறைந்து விடும்.ஆனால் ஆண்களை பொறுத்தவரையில் அப்படி அல்ல. சுமார் 14 வயதில் ஆண்கள் பருவமடைந்து விந்தணுக்களை உருவாக்க ஆரம்பிக்கிறார்கள். அப்படி ஆரம்பித்தவர்கள், இனப்பெருக்கத்தின் தலைவர்கள் ஆவதால் அவர்களுடைய ஆண்மை என்பது சாகும் வரை தொடர்ந்து  அவர்கள் கூட வே வருகிறது .அதனால் தான் வயதான  ஆண்களுக்கு  கூட பல பாலியல் உணர்வும் ஆர்வமும் குறைந்த நிலையில் பார்க்கிறோம்.

ஆக, ஆண்களுக்கு இது ஒரு அடிப்படை உயிர் தேவை என்பதை அரசு உணர்ந்து, அந்த தேவையை தீர்த்துக் கொள்ள சட்டப்படியான வழிவகைகள் செய்ய வேண்டும் என்பது சமூக ஆர்வலர்கள் கருத்து .அதாவது, உயிர்த்தேவை மையங்கள் அமைக்கப்பட்டு ,அங்கு மருத்துவ பரிசோதனை செய்யப்பட்ட பாலியல்  தொழிலாளர்களை சேவைக்கு அமர்த்துவது ,இந்த உயிர் தேவையை தீர்த்துக் கொள்ள ஒரு வழிவகை செய்யும் .அப்படி ஒரு சட்டபூர்வமான வழி  இருக்கும் போது, இச்சை கொண்டவர்கள் சிறுமிகளையும், ஏன் கைக்குழந்தைகளையும் ,வயதான  பாட்டிகளையும் நாட வேண்டிய தேவை இருக்காது என்பது அவர்கள் கருத்து. இதற்கு ஏற்றாற்  போல் ,சமீபத்தில் இந்திய உச்ச நீதிமன்றம், ஒரு வயது வந்த பெண், முழு சம்மதத்தோடு ,அவளுடைய உடலை விற்பதற்கு சம்மதித்து, உடலுறவு கொண்டால் ,அது குற்றமல்ல .அவளை காவல்துறை கேட்கக் கூடாது என்று ஒரு தீர்ப்பு வழங்கி இருக்கிறது .ஆக ,உயிர்த்தேவை மையங்கள் உருவாக்கி, அதை ஒழுங்குப்படுத்தி நடத்துவது, பாலியல் குற்றங்கள் பெருமளவில் குறைவதற்கு நிச்சயமாக வழிவகுக்கும் என்பதே பாலியல் நிபுணர்கள் கருத்து.இந்த தொழிலில் ஈடுபடுவதற்கு தமிழ் பெண்கள் வராமல் போக கலாம் .ஆனால் ,எப்படி தமிழ் திரைத்துறைக்கு மற்ற மாநிலத்து பெண்கள் ஈ மொய்ப்பது போல் வருகிறார்களோ, அதே போல இதற்கும் தகுந்த அளவு பணம் ஈட்ட வழி  இருந்தால் நிச்சயமாக வருவார்கள் என்பது ஆய்வாளர்கள் கருத்து.

மேற்கண்ட பத்து கட்டளைகளை தீவிரமாக பின்பற்றினால் ,நிச்சயமாக தமிழ்நாட்டில், பத்து மாதத்தில், பெருமளவில் பாலியல் குற்றங்கள் குறைந்து விடும் என்று நம்பலாம்!நம் வீட்டு சிறுமிகளும், பெண்களும், பாட்டிகளும் நிம்மதியாக வாழலாம் என்பது நிச்சயம்!

 

பொது வெளியில், பெண்கள் ஆண்களை எப்படி நடத்த வேண்டும்?

                                         கடந்த வாரத்தில், கேரளாவில் நெஞ்சம் பதபதைக்க வைக்கும் ஒரு சம்பவம் நடந்தது .பேருந்து பயணத்தில்,ஒரு பெண் முன்னால்  நின்று கொண்டிருந்த ஒரு ஆணின் முழங்கை, தன்னுடைய மார்பில் படும்போது படும்படியாக வைத்து விட்டு, பின்னர் அவர் வேண்டுமென்று இடித்து விட்டார் என்று பொய் குற்றச்சாட்டு கூறி, அதை இன்ஸ்டாகிராமில் பதிவிட்டு, 10 லட்சத்திற்கும் அதிகமான பார்வையை பெற்று விட்டார்! மறுநாள்,பட்ட அவமானம், மன உளைச்சல் தாங்காமல், அந்த 41 வயது உடைய ஆண் தற்கொலை செய்து கொண்டார் !இதை பல ஆண்கள் கண்டித்து, ஆண்களுக்கு எதிரான வன்கொடுமை இது என்று பதிவிட்டு இருக்கிறார்கள் .இந்த மாதிரி சூழ்நிலையில், பொதுவெளியில் பெண்கள் ஆண்களை எப்படி நட த்த வேண்டும் என்பதை குறித்து ஒரு பெரிய விவாதம் ,சமூக ஊடகங்களில் இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கிறது .அதை குறித்து இங்கே நாமும் ஆராயலாம் .                     

                                                                                                 (படம் :நன்றி கூகுள் )
                                   பொதுவாக ,  ஆண் பெண் உறவுகளில்,பொதுவெளியில் ஆண்கள் பெண்களை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்பதை குறித்த சமூக நெறிகள் நன்றாக வகுக்கப்பட்டு, பல நூறு ஆண்டுகளாக கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது நமக்கு தெரிந்ததே .ஆனால், பொதுவெளியில், பெண்கள் ,ஆண்களை எப்படி நடத்துவது என்பதைக் குறித்து, அப்படியான விரிவான நெறிமுறைகள் எதுவுமே இதுவரை வகுக்கப்படவில்லை என்பது நம்மில் பலருக்கு தெரிய வாய்ப்பில்லை. இதுவரை அதற்கு ஒரு தேவை இல்லை என்றே  தோன்றுகிறது.ஆனால்,இப்போது, சில சமூக முக்கிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டதால்,பெண்கள் பொது வெளியில் அதிகமாக உலாவுகிறார்கள் .ஆண்களுடன் அதிகமாக சமூக வெளிகளில்,அலுவலகங்களில், கடைகளில், வியாபாரங்களில் பேச வேண்டி இருக்கிறது .உடன் நடக்க வேண்டி இருக்கிறது.அதனால்,அந்த தேவையை குறித்து நாம் ஆராய வேண்டிய ஒரு அவசிய சூழ்நிலை இப்போது எழுந்துள்ளது.

                                                   ஒரு காலத்தில் இந்த சமூகம் முற்றிலும் ஒரு ஆணாதிக்க சமூகமாக இருந்தது.சமீப காலமாக ,ஆண்-பெண் சமத்துவம் என்ற கோட்பாட்டின் தாக்கம் அதிகமாகி கொண்டே வந்து, இப்போது ஒரு உச்சத்தை தொட்டிருக்கிறது. அதாவது, எல்லா வகையிலும் பெண்கள் ஆண்களுக்கு சமம் என்று ஒரு தவறான நம்பிக்கையை ஊடகங்கள் எல்லாம் சேர்ந்து சமூகத்தில் திணித்து, பெண்களை தவறாக வழி நடத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.ஆண்- பெண் என்பவர்கள்,இயற்கையில்,ஒரு ஜோடியாக , ஈருடல் ஓர்  மனமாய், இசைந்து வாழும்,ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்து வாழும்,இரு பாலியல் பிரிவினர் என்பதை முக்கியப்படுத்தாமல், ஆணுக்கு எதிர் பெண் என்று நிலை நிறுத்தி , ஒரு தவறான முழக்கத்தை கொண்டு வந்து, அதை வெற்றிகரமாக செயல்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ஒரு ஞானமில்லா கூட்டத்தினர். அதன் ஒரு விளைவாக,பெண்கள் பொது வெளியில் ஆண்களை எப்படி என்றாலும் நடத்தலாம், அதற்கு அவர்களுக்கு பொதுமக்கள்ஆதரவு கிடைக்கும் என்ற ஒரு எண்ணம் உருவாகி இருக்கிறது.இந்த எண்ணம் பரவலாக இருப்பதால் ,பொது வெளியில் உலவும் பெண்களைக் கண்டால் ,ஆண்களுக்கு இப்போது அவர்களை அறியாமல் ஒரு பயம் பற்றிக்  கொள்கிறது .டெல்லி மாநகரத்தில் ஒரு பேருந்தில் திடீரென பிரேக் போட்டதால், ஒரு ஆண் முன்னால் இருந்த பெண் மீது .மோத வேண்டிய ஒரு சூழ்நிலை வந்தது. அந்தப் பெண் ,சற்றும் சிந்திக்காமல்,இவன் வேண்டுமென்றே செய்கிறான் என்று சொல்லி எல்லோர் முன்னிலையிலும் ,அவனை  அடித்து அவமானப்படுத்தி விட்டார்.எந்தத் தவறும் செய்யாத அந்த ஆண், அந்த அவமானம் தாங்க முடியாமல், பின்னர் தற்கொலை செய்து கொண்டார். உண்மையில் அவர் வேண்டுமென்று மோதவில்லை என்பது பின்னால் விசாரணையில் தெரியவந்தது .ஆனால் ,அதனால் ஒரு பயனும் இல்லை.அந்தப் பெண்ணின் அவசர செய்கையினால் வீணாக ஒரு ஆண் உயிர் போய்விட்டது.ஆனாலும் ,அந்தப் பெண் நடந்த சம்பவத்திற்காக வருத்தப்பட்டு மன்னிப்பும் கேட்கவில்லை.அப்படிப்பட்ட ஒரு அழுத்தமும் அவளுக்கு சமூக ஊடகங்களால் கொடுக்கப்படவில்லை. ஏனென்றால், இப்போது சமூக ஊடகங்கள் பெண்களுக்காக பரிந்து பேசும் ஊடகங்களாக மாறி விட்டது .அரசியல் தலைவர்களும் பெண்களின் வாக்குகளுக்காக அவர்கள் என்ன தவறு செய்தாலும் ,அதை எதிர்த்துப் பேசுவதில்லை என்ற நிலை வந்து விட்டது.

                                            இந்த மாதிரி சம்பவங்களின் உச்சமாக, கடந்த 29/11 /2025 அன்று ,சென்னையில் சட்டக் கல்லூரி மாணவி  ஒருவர் ,கிளாம்பாக்கம் செல்லும் பேருந்தில் ஏறி, தாம்பரம்  வரை மட்டும்  பயண சீட்டு எடுத்திருக்கிறார். தாம்பரத்திற்கு அப்புறம் சீட்டு  இல்லாமல் பயணிப்பதை பார்த்த  நடத்துனர்,பயண சீட்டு  வாங்க சொல்லி கேட்டிருக்கிறார். அதற்கு இந்த சட்டக் கல்லூரி மாணவி, 'என்னை தாம்பரத்தில் இறக்கி விட்டிருக்க வேண்டியது உங்கள் கடமை. நீங்கள் கடமை தவறி விட்டீர்கள் 'என்றெல்லாம் ஒருமையில் பேசியதாக சொல்லப்படுகிறது .இந்நிலையில் வாக்குவாதம் முற்றி ,மாணவி கடைசியில் தன்னுடைய செருப்பை கழற்றி, எல்லோர் முன்னிலையிலும் அந்த நடத்துனரை  கன்னத்தில் பளார் பளார் என்று அடித்திருக்கிறார்.இந்த சம்பவம் முழுவதும் உள்ளிருக்கும் காணொளி கேமராவில் பதிவாகி உள்ளது.

                                      இது மாதிரி ஒரு வன்செயல்,தமிழ் சமூக  பெண்கள் ஒரு போதும் செய்யவே மாட்டார்கள்.தாய் வழி சமூக கேரளா பெண்கள்,சில நேரங்களில்  பெற்ற மகனை கன்னத்தில் அறைவார்கள். ஆந்திராவில் ,அக்கா, தங்கைகள் கூட சகோதரன் கன்னத்தில்  அறைவார்கள்.ஆனால், தமிழ்நாட்டில் அம்மாதிரி பழக்கம் எதுவுமே கிடையாது என்பது தமிழர்களின் தந்தை வழி சமூக பண்பாட்டில் உள்ளது. வீட்டிலேயோ  அல்லது பொது வெளியிலோ பெண்கள், ஆண்களை தாக்குவதாக 1960 களில் கேள்வி பட்டதே இல்லை. ஆனால், இப்போது ஒரு பெரிய காரியமே இல்லாத ஒன்றை பெரிதாக்கி, தாக்கும் அளவுக்கு இந்த  பெண்ணுக்கு இந்த கோபமும் துணிச்சலும் தந்தது யார் ?பெண்கள் ஏன் இப்படி செய்கிறார்கள்?சமூகத்தின்  என்ன குறைபாடு,அவர்களை இது மாதிரி எல்லாம் செய்யத்  தூண்டுகிறது என்பதை இன்று நாம் ஆழமாக  ஆராயலாம்.

                                                      தமிழ் மொழியின் சிறப்பை பற்றி நாம் சொல்லி தெரிய வேண்டியது இல்லை.தமிழ் சொற்கள் எல்லாம் உருவாக்கப்பட்ட விதம் மிகவும் இயல்பானது. அந்த வழியில் ஆண் என்றால் ஆள்பவன் என்று பொருள். பெண் என்றால்  பேணுபவள் என்று பொருள் .தமிழ் சமூகத்தில் இவர்களுக்கு அவர்கள் பெயருக்கு ஏற்றாற்  போல் பொறுப்புகளும் கடமைகளும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தன.பொதுவெளியை நடத்துவதில் ஆண்களுக்கு முக்கிய பங்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது கிட்டத்தட்ட எல்லா உலக நாடுகளிலும் இதே பழக்கம் தான் இருந்தது/இருக்கிறது. ஆதலால், பொதுவெளியில் ,ஆண்கள் பெண்களுக்கு மரியாதை கொடுக்க வேண்டும், அவர்களுக்கு முதல் வழி விட வேண்டும் ,அவர்களை துன்புறுத்தக் கூடாது,வேண்டிய உதவிகள் செய்ய வேண்டும் , போன்ற பல விழுமியங்கள், ஆண்களுக்கு சிறு வயது முதலே கற்றுத் தரப்பட்டன. மேலும் ,இந்த மாதிரி விழுமியங்கள் ,எல்லா கதைகள், இலக்கியங்கள் போன்றவற்றிலும் முக்கியப்படுத்தப்பட்டு, சமூகத்தில் நிலை நிறுத்தப்பட்டு வேரூன்றி விட்டது. ஒரு பெண் தவறிப்போய் ,ஒரு ஆணை அடித்து விட்டால் கூட, பதிலுக்கு அந்தப் பெண்ணை ஆண் அடிக்கக் கூடாது,அது பேடித்தனம்  என்ற எண்ணம் கூட சிறு வயது முதலே ஆண்கள் மனதில் வேரூன்றி  இருக்கிறது .பெண் என்றால் ஒரு பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய சிறப்பு  பாலியல் இனம் .பெண் என்றால் பெற்ற தாயின் ஒரு உருவம்.அதை துன்புறுத்தக் கூடாது. இரண்டாவதாக  மனித இனத்தின் இனப்பெருக்கத்திற்கு பெண்ணின் முக்கிய பங்கையும் மதிக்க வேண்டும்,பெண்கள் தாயைப் போன்று மதிக்க தகுந்தவர்கள், போன்ற எண்ணங்களும் ஆண்களின் மனதில் பல நூறு ஆண்டுகளாக விதைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

                                                        இவ்வாறாக பொதுவெளியில், ஆண்கள் பெண்களை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்பதை பற்றி மிகவும் விரிவாக எடுத்துரைக்கப்பட்டு ,ஆண்களை அந்த நல்ல வழியில் நடக்க வைக்கிறார்கள் இந்த ஊடகத்தினர் மற்றும் பொதுமக்கள். இது நாகரிகத்தின் ஒரு பகுதியாக மாற்றப்பட்டு விட்டது. சரி, இது இப்படி இருக்க, ஆண்கள் எவ்வளவோ தியாகங்களை செய்து, பெண்களை காப்பாற்றி, ஒரு குடும்பத்தின் தலைவராக இருந்து, பெரிய கடமைகளை செய்து, ஒரு தனிப்பெரும் பங்காற்றுகிறார்கள் . ஆனால், அப்படிப்பட்ட  ஆண்களை, பெண்கள் எவ்வாறு நடத்த வேண்டும் என்று இதுவரை பெண்களுக்கு சொல்லிக் கொடுக்கப்படவில்லை என்பதை நாம் ஒருவரும் உணர்வதில்லை .அதற்கு முக்கியமான காரணம், பெண்கள் சமத்துவமாக பொதுவெளியில், முற்காலத்தில்  இருந்தது இல்லை என்பதுதான். ஆனால், இப்போது பெண்கள் சமமாக பொது வெளியில் எல்லாவிதமான காரியங்களிலும் ஈடுபடுகிறார்கள். சொல்லப்போனால் ,அரசியலில் அடிதடி செய்யும் இடங்களில் கூட பெண்களின் பங்கு இப்போது உள்ளது.                                                                                              அப்படிப்பட்ட நிலையில், பொதுவெளியில், பெண்கள் ஆண்களை எப்படி நடத்துவது? குடும்ப சூழ்நிலையில், எப்படி ஆண்களிடம் பெண்கள் நடந்து கொள்வது? இவைகள் எல்லாம் பெண்களுக்கு போதிக்கப்பட்டு ,அதை சமூகத்தின் ஒரு முக்கிய கூறாக  மாற்ற வேண்டும். அப்படி இதுவரை செய்யவில்லை என்பதால் தான் இது போல ,பயண சீட்டு கேட்ட ஆண் நடத்துனரை  பொதுவெளியில் செருப்பால் அடித்து ஒரு இளம் பெண் அவமானப்படுத்தி இருக்கிறார். அவருடைய வயதுக்கு கூட, இந்த இளம் பெண், அதுவும் ஒரு சட்டக் கல்லூரி மாணவி, மதிப்பு கொடுக்கவில்லை என்பது அவள் செய்த காரியத்தைக் கொண்டு தெளிவாக தெரிகிறது.இந்தக் கட்டுரைக்கு ஒரு விளக்க படமாக, ஒரு இந்திய பெண். ஒரு ஆணை பொது வெளியில், இல்லை ஏன் வீட்டில் கூட, அடிப்பது போன்ற ஒரு காட்சியை கூகுள் தேடலில் ,எவ்வளவோ தேடிப் பார்த்தும் ஒன்றுகூட கிடைக்கவில்லை! அதிலிருந்து இந்திய சமூகத்தில் எந்த அளவு இந்த செய்கை  மிகவும் மோசமாக கருதப்படுகிறது என்பது தெளிவாக புரிகிறது.

                                                                                         இந்திய சமூகத்தில் ஒரு ஆண், ஒரு பொறுப்புள்ள அப்பாவாக, அன்பான அண்ணன், தம்பியாக மேலும் மாமனாக, மச்சானாக, அத்தானாக பல முக்கிய பங்கு ஆற்றுகிறார்கள்.அப்படிப்பட்ட ஆண்களை பெருமைப்படுத்தாமல், ஏதோ அங்கும் இங்குமாக பொறுப்பற்று நடக்கும்,ஒரு  சில ஆண்களை பொதுமைப்படுத்தி, ஆண்கள் எல்லோரும் காமுகர்கள், குடிகாரர்கள் என்பது போல் ஊடகங்கள் சித்தரிப்பது ஒரு பெரிய சமூக சாபக்  கேடு.அதுவும்,குறிப்பாக தமிழ் திரைப்படங்கள் அதிகமாக ஆண்களைக் கேவலப்படுத்துகிறது .ஆண்களை பெருமைப்படுத்தும் படங்கள் இப்போதெல்லாம்  எடுக்கப்படுவதில்லை .இவ்வாறாக தொடர்ச்சியாக ஆண்களை சிறுமைப்படுத்தி காட்டிக் கொண்டு ,பெண்களை உயர்த்தி காட்டிக் கொண்டே  இருக்கிறார்கள். இதனால் ,பெண்கள் தாங்கள் ஏதோ ஆண்களை விட பெரியவர்கள் என்ற ஒரு எண்ணத்தை விதைத்து கொண்டிருக்கிறார்கள் இந்த ஊடகத்தினர்.

                                   ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணிடம் தவறாக நடந்து கொண்டால் , உடனே காவல்துறையை அணுகுங்கள் என்று சொல்வதற்கு பதிலாக, அந்த ஆணை,பெண் அடிப்பது  சரிதான் என்பது போல் ஊடகங்கள் சித்தரிக்கின்றன.அப்படிப்பட்ட ஆண்களை, பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள், சமூக ஊடகங்களில் காணொளியாக பதிவிட்டு, அவமானப்படுத்தலாம் என்றெல்லாம் ஒரு நியாயப்படுத்த படுத்தும் ஒரு சூழ்நிலை வந்துள்ளது .குற்றம் நடந்ததா இல்லையா என்பதை குற்றம் சாட்டியவரே தீர்மானிக்க முடியாது, என்பதை மறந்து, இவ்வாறாக ஒரு பரப்புரை செய்யப்படுகிறது. அப்படிப்பட்ட பெண்களை 'சிங்கப்பெண்கள்' என்று சொல்லி பெருமைப்படுத்துகிறார்கள். ஆண்கள் தான் செயல்களில் ஆற்றல் காட்ட வேண்டும் என்பது அவர்களுடைய இயற்கையில் உள்ளது .அது அவர்களின் விந்தணுக்களில் பிரதிபலிக்கிறது .விடுபட்ட விந்தணுக்கள் தான் பெண்ணின் கருமுட்டையை தேடி விறுவிறுவென்று நீந்தி செல்லும்.அது போல , பெண்களின் குணத்தை பிரதிபலிக்கும் விதமாக பெண்களின் கருமுட்டைகள் ஆண்களின் விந்தணுக்களுக்காக ஒரே இடத்தில் காத்துக் கொண்டிருக்கும். இது தான் இயற்கை .இந்த இயற்கையை  மாற்றும் படியாக எதுவும் செய்ய முடியாது. இதற்கு ஏற்றாற்  போல் தான் சமூக செயல்களும் நடக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் ஆணின் குணம் பாதிக்கப்படும் .அதனால் இனப்பெருக்க மண்டலமும் சரியாக வேலை செய்யாது. குழந்தைகள் பிறப்பு விகிதம் தமிழ்நாட்டில் மிகவும் குறைந்து ,இந்தியாவிலேயே முதல் இடத்தில் உள்ளது.ஜனத்தொகையில் ஒவ்வொரு ஆயிரத்திற்கும் 18 குழந்தைகள் என்ற பிறப்பு விகிதம் தற்போது தமிழ்நாட்டில் 12 குழந்தைகள் என்று இறங்கி இருப்பது கவலைக்குரிய விடயமாகும்.

                             மேற்கண்ட எல்லாவற்றையும் கருத்தில் கொண்டு, குடும்பமும் சமூகமும், அமைதியாக இயங்க பெண்கள், சில காரியங்களை மனதில்  கொள்ள வேண்டும். பெண்கள் ,ஆண்களை ,குடும்பத்தில் மற்றும் பொது வெளியில், எப்படி நடத்துவது என்பதைக் குறித்து ஒரு தெளிவான வரையறை வகுக்க வேண்டும். இதைக் குறித்து சமூகவியலாளர்கள் கருத்துக்களை கீழே காணலாம் :

• பெண்களுக்கு இயற்கை அளித்திருக்கும் வாழ்வில் ஒரு பெரும் பங்கை நிறைவேற்றுவது தான் அவர்களுடைய தலையாய கடமையாக கொள்ள வேண்டும் .இயற்கைக்கு எதிராக எந்தவித நிலைப்பாடும் எடுக்கக் கூடாது .எடுத்துக்காட்டாக, இயற்கையில் பெண்கள் என்பவர்கள் குழந்தை பெறுவதற்காகவே , ஒரு தனி பால் இனமாக படைக்கப்பட்டவர்கள். ஆதலால், நான் குழந்தை பெறமாட்டேன்,அது எனக்கு பிடிக்காது ,என்றெல்லாம் சொல்லக்கூடாது. மருத்துவ காரணங்களுக்காக அல்லது குழந்தை பெறுவதில் ஒரு இடர் இருந்தால், அப்படியான ஒரு நிலைப்பாடு எடுக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது .இல்லை என்றால், இனப்பெருக்கத்திற்கு எதிராக பெண்கள் நடப்பதை  ஒத்துக் கொள்ள முடியாது .அது மனித இனத்திற்கே  எதிரானது என்பதை பெண்கள் மறுக்கக்கூடாது.குழந்தை பெறுவது என்று சொல்லும் போது, பெற்ற குழந்தைக்கு பாலூட்டுவது, பேணிக் காத்து வளர்ப்பது போன்றவைகளும் அடங்கும் .இவைகளை  துறந்துவிட்டு வேறு வேலைகளுக்கோ ,அல்லது சாதனைகளுக்கோ , அந்த நேரத்தில் செல்லக்கூடாது என்பது இயற்கையின் நியதி .அப்படி சென்றால் , மனித இனத்தின் இனப்பெருக்கம் என்பது பெருமளவில் பாதிக்கப்படும்.இதற்காக கணவனுடன் இசைந்து,வாழ்க்கை நடத்த வேண்டும்.ஆணின் பாலியல் தேவையை, அவர் கேட்கும் போதெல்லாம் நிறைவேற்ற வேண்டும் .வேதாகமத்தில் இதைக் குறித்து மிகவும் அழகான விளக்கம் தரப்பட்டிருக்கிறது .மணமுடித்த பின் பெண்ணின் உடல் மேல் கணவருக்கு உரிமை உள்ளது ;அதுபோல ஆணின் உடல் மேல் மனைவிக்கு உரிமை உள்ளது என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.பாலியல் உறவு வேண்டாம் என்றால் இருவரும் சேர்ந்து சில காரணங்களுக்காக முடிவெடுக்கலாம் என்று உள்ளது.
• பொதுவெளியில் மற்றும் அலுவல் இடங்களில், பெண்கள் ஆண்களுக்கு உரிய மரியாதை கொடுக்க வேண்டும். பேருந்து போன்ற நெரிசலான இடங்களில் பயணிக்கும் போது ,இயற்கையாகவே ஒருவர் மேல் ஒருவர் மோதிக்கொள்ள நேரிடலாம். அது எல்லாவற்றையும் பாலியல் பார்வையில் பெண்கள் பார்க்க கூடாது. அப்படி பார்த்தால், பொதுவெளியில் அவர்கள் பயணம் செய்ய முடியாது . மிகவும் பலமான சந்தேகம் அப்படி நேர்ந்தால், அதைக் குறித்து சம்பந்தப்பட்ட நபர் மீது சட்டப்படியான புகார் அளிக்கலாம் .அது இல்லாமல் சட்டத்தை பெண்கள் தங்கள் கையில் எடுத்து, ஆண்களை அடிப்பது,சமூக ஊடகங்களில் அம்பலப்படுத்துவது, போன்ற காரியங்களை செய்யக்கூடாது.தன்னிச்சையான நடவடிக்கைகள், சமூக உறவுகளில் பிளவுகளை ஏற்படுத்தி சண்டை சச்சரவை உண்டாக்கலாம்.
• எந்த காரணம் கொண்டும் பெண்கள் ஆண்கள் மீது பொய் குற்றச்சாட்டு கொண்டுவரக் கூடாது.ஒரு ஆண், ஒரு பெண் மீது கொண்டுவரும் புகாரை சமூகம் அவ்வளவு எளிதாக நம்பாது. ஆனால், ஒரு பெண் ஆண்மீது பொய்யான ஒரு புகாரை கொண்டு வந்தால் ,இந்த சமூகம், ஆண்கள் உட்பட எல்லோரும் உடனே அந்த பெண்ணுக்கு சாதகமாக வருவார்கள் .ஆதலால், பொய் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஆண், பல இடங்களில் ஒரு உதவியும் இல்லாமல், ஒருவரும் அவரை நம்பாமல், மனதளவில் மிகவும் பாதிக்கப்படுகிறார். ஆதலால் ,அப்படிப்பட்ட எந்த ஒரு குற்றச்சாட்டையும் பெண்கள் கொண்டுவரக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.டெல்லியில் அவ்வாறு ஒரு பொய் குற்றச்சாட்டு சாட்டப்பட்ட ஆண் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டதால் தற்கொலை செய்து கொண்டார் .அதன் பின்னர் தான் அது பொய் குற்றச்சாட்டு என்று பொது வெளியில்  தெரிந்தது .அதன் பின்னால் எதுவும் செய்ய முடியாத ஒரு சூழ்நிலை!சமீபத்தில் கேரளாவில் இது போல ஒரு சம்பவம் நடந்து  பாதிக்கப்பட்டவர் தற்கொலை செய்து கொண்டார் .குற்றவியல் சட்டத்தில் முக்கியமான அடிப்படை புள்ளி என்னவென்றால், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் குற்ற நோக்கத்தை(mens rea )  குற்றம் சாட்டுபவர் நீதிமன்றத்தில் நிரூபிக்க வேண்டும். அதாவது  வெறுமனே ஒரு சந்தேக அடிப்படையில் ,அவரை குற்றவாளி ஆக்க முடியாது .இரண்டாவதாக, குற்றம் சாட்டுபவர் அவரே நீதிபதியாகி,குற்றம் உண்மைதான் என்று, அதை சமூக ஊடகங்களில் பதிவு செய்து,குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை அவமானப்படுத்த முடியாது.சட்டத்தில் இது குறித்து தெளிவான பார்வை உள்ளது .ஆயிரம் குற்றவாளிகள் தப்பித்து போகலாம்; ஆனால் ,ஒரு நிரபராதி த ண்டிக்கப்படக்கூடாது என்பதே அந்தக் கொள்கை. ஆக, இது மாதிரியான காரியங்களில் பெண்கள் சட்டத்தை தங்கள் கையில் எடுக்கக் கூடாது. அதிகபட்சமாக ,வேண்டுமானால் காவல்துறை புகார் அளிக்கலாம்.பெண்களே  அவர்கள் குற்றசாட்டை  நியாயப்படுத்தி,சுய  நீதிபதியாக முடியாது.
• ஆண் என்பதை தாண்டி அவர்களுடைய வயதுக்கும் பெண்கள் ஒரு மரியாதை கொடுக்க வேண்டும்.  குறிப்பாக தந்தை வயது உள்ளவர்கள், முதியோர்கள் போன்றவர்களை அவமானப்படுத்தும் படியாக  ஒரு போதும்  நடந்து கொள்ளக் கூடாது.கொங்கு பகுதியில் முதிய ஆண்களை பார்த்தவுடன், அப்பா என்று தான் பெண்கள் அழைப்பார்கள். அதுபோல வயதில் மூத்தவர்களை உடனே அண்ணா என்று சொல்லிவிடுவார்கள். இது ஒரு நல்ல பழக்கமாக தெரிகிறது.தமிழ்நாடு முழுவதும் இந்த முறையை பின்பற்றலாம்.
• மொத்தத்தில் ஆண்கள் சமுதாயத்தின் ஆளுமைகள். பெண்கள் அவர்களுக்கு அடுத்தாற்  போல் தான் இயற்கையிலேயே அமைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இந்த இயற்கையை மதித்து, இரு பாலர்களும் இசைந்து வாழும் படியாக நடந்து கொள்ள வேண்டும். குறிப்பாக, பெண்கள் ,ஆண்களின் மேல் ஆதிக்கம் செலுத்த ,அதுவும் பொதுவெளிகளில் செலுத்த நினைப்பது சரியில்லை என்பதுதான் பொது கருத்து. மேற்கண்ட எல்லாவற்றையும் சரியாக செய்தால் ,சமூகம் , அமைதியாக ஒரு சண்டை சச்சரவின்றி  நடந்து கொண்டிருக்கும் என்பதில் எந்தவித சந்தேகமும் இல்லை.அதை நோக்கி நாம் எல்லோரும் பயணிப்போம்.

அன்புத் தாய்களை ,கொடூர பேய்களாக மாற்றுவது எது ?

சமீபத்தில் கரூரில் நடந்த கூட்ட நெரிசலில் 14 குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டதாக சொல்லப்படுகிறது .இதில் ஒரு குழந்தை வயது 2 என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இந்நிலையில் இந்த குழந்தைகளை இழந்த தாய்களின் மனநிலை எப்படியாக இருக்கும்  என்று பார்க்கலாம்.

 குட்டியை இழந்த தாயின் மனம் பித்து பிடித்தது போல இருக்கும். அதையே நினைத்து, நினைத்து,ஊண் ,உறக்கமின்றி , மனம் கலங்கி வாழவே பிடிக்காமல் போய்விடும் .விலங்குகள் போல ,மனிதர்களும்  இதற்கு விதிவிலக்கல்ல .ஆனால் ,கரூர் கூட்ட நெரிசலில்  இறந்த குழந்தைகளின் தாய்களின்  மனம் அப்படியே தான் உள்ளதா?

இதைக் குறித்து @senthilvel79 அவர்களின் X பதிவு என்ன சொல்லுகிறது?

என் கணவரை விட எனக்கு அவரைத்தான் பிடிக்கும் என்று ஒரு பெண்மணி சொன்னதோ, தன் தாய் தந்தையரை விட தனக்கு விஜய்தான் முக்கியம் என்று இளைஞர்கள் சொல்வதோ, கூட்டத்தில் சிக்கி உயிரே போனாலும் விஜயை பார்த்து விட்டுத்தான் போவோம் என்று சில இளம் பெண்கள் சொன்னதோ இறந்து போன தன் குழந்தையின் புகைப்படத்தை கையில் வைத்து விஜய் ஒரு புகைப்படம் எடுத்தால் போதும் என்று ஒரு பெற்றோர் சொன்னதோ தன் இரு குழந்தைகள் இறந்த சூழலிலும் விஜய் மீது தனக்கு துளியும் கோபமில்லை என்று அக்குழந்தைகளின் தாய் சொன்னதோ தன் பிள்ளையின் விதி அவன் போய் சேர்ந்துட்டான் என்று ஒரு பெண்மணி சொன்னதோ…. இதயத்தை கனமாக்கியது எனில்…. விஜயை பக்கத்தில் நின்று பார்க்கும் வாய்ப்பு தன் குழந்தை மூலம்தான் தனக்கு கிடைத்தது என்றும், என்ன ஒன்று அதற்கு ஈடாக தன் குழந்தையின் உயிரைக் கொடுக்க வேண்டியது இருந்தது என்று சொல்லும் தாயின் வார்த்தைகள் இதயத்தை ரணமாக்கியது… விதியே விதியே என் செய்ய நினைத்திட்டாய் என் தமிழ்ச் சாதியை..

(நன்றி -X  செயலி )

தமிழரிடம் உலகத்தில் சிறந்தது எது என்று கேட்டால், அது தாய்மை என்று தான் சொல்வார்கள். பத்து மாதம் குழந்தையை வயிற்றில் சுமந்து, பின்னர் தன் ரத்தத்தை பாலாக்கி ,அதை  ஊட்டி வளர்த்து, குழந்தையின் வாழ்க்கை தான் தன் வாழ்க்கை, அதற்காக எந்த தியாகமும் செய்யலாம், என்று நினைப்பதுதான் தாய் உள்ளம். அப்படித்தான் தாய்கள் இவ்வளவு நாளும் தமிழ் சமூகத்தில் இருந்தார்கள். 

அப்படி இருந்த தாய்கள் இப்போது, குழந்தைகளை கழுத்தை நெரித்து கொல்கிறார்கள். கிணற்றில் வீசி கொல்கிறார்கள். குழந்தை அழுதால்,பாசத்துடன்  பால் கொடுப்பதில்லை. குழந்தைகள் பெறுவதை ஒரு பெரும் பேறாக கருதிய காலம் போய், இப்போது அதை ஒரு \ பெரும் பாரமாக கருதுகிறார்கள். குழந்தைகள் தங்கள் சுதந்திரத்திற்கு எதிராக வந்த சனியன்கள் என்று கருதுகிறார்கள். குழந்தைகளுக்கு பால் புகட்டுவது கூட தங்கள் மார்பழகை  கெடுத்து விடும் என்று நினைக்கிறார்கள். பால் ஊட்டுவதற்காக தான் பெண்கள் மார்பு என்பதையே மறந்து விட்டார்கள். ஆக, குழந்தைகள் மேல் முற்றிலும், பாசமற்று போய் இருக்கிறது இப்போதைய தாய் சமூகம். குழந்தை பிறந்த இரண்டு நாட்களில், அந்தக் குழந்தையை விட்டுவிட்டு, மாவட்ட நீதிபதியாக பதவி ஏற்கிறார்கள் ஒரு பெண்மணி. அரசியலில் ஈடுபடும் இன்னொரு பெண்மணியை, போலீசார் விசாரணைக்காக காவல் நிலையம் கொண்டு செல்கிறார்கள். அப்போது குழந்தையின் அழுகை சத்தம் கேட்கிறது. இந்தப் பெண்ணுக்கு பால் பொங்கி, ரவிக்கை  எல்லாம் நனைந்து, சேலை வழியாக தாய்ப்பால் கீழே வழிகிறது. பால் கொடுத்து விட்டு வர அனுமதி கேட்கிறார். ஆனால் காவல்துறைக்கு அதற்கு கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன. முடியாது என்கிறார்கள்.ஆதலால், குழந்தையை பட்டினி போட்டுவிட்டு காவல் நிலையம் செல்கிறார் அந்த தாய் !பச்சைக் குழந்தையை பார்ப்பதை விட ,அரசியல் அவர்களுக்கு முக்கியமாக தெரிகிறது. அரசியலில் இருக்கும் இன்னொரு பெரிய பெண்மணியும், குழந்தை பிறந்த ஒரு மாதத்தில், அதற்குப் பாலூட்டாமல், மேடையில் போய் பெண் உரிமை பற்றி முழங்குகிறார்.இதை எல்லாவற்றிலும் மேலான ஒரு கொடுமை காணொளியாக வந்தது ,அது என்னவென்றால், தன் மூன்று வயது குழந்தையை கரூர் நெரிசலில் பறிகொடுத்த ஒரு தாய், விஜய் அழைப்பிற்கு செவி சாய்த்து ,சென்னை சென்று விட்டு, அவருடைய ஆறுதல் வார்த்தைகளை கேட்டுவிட்டு திரும்புகிறார். திரும்பும்போது பேருந்து உள்ளே அவர் மகிழ்ச்சியாக நடனமாடுகிறார் .பார்க்கவே கொடுமையாக இருக்கிறது. இப்படி ஒரு தாயா? என்று கேட்கத் தோன்றுகிறது.

இவர்களுக்கெல்லாம் தாய்மை பொங்கி நிற்கவில்லை .அதைவிட அவர்களுடைய சுயநலம்,பெண்ணுரிமை பேச்சு  போன்றவை தான் மேலோங்கி நிற்கிறது .குழந்தை என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லை, எனக்கு என்னுடைய குறிக்கோள் தான் முக்கியம் என்று இவர்கள் நினைக்கிறார்கள்.

இப்போதைய தாய் உள்ளத்தில் ,இந்தப் பெரிய ,கொடிய மாற்றம் எப்படி வந்தது?ஏன் வந்தது ?இதற்கு காரணம் யார் ?அதை பற்றி இப்போது அலசலாம்,வாருங்கள் .

                                               தமிழ் சமூகம் தந்தை வழி சமூகம் என்பதை நாம் எல்லோரும் அறிவோம். தந்தை வழி சமூகத்தில், தாயின் பங்கு மிகவும் உயர்ந்த,தனி  இடத்தில் உள்ளது. தாயை அவளுடைய தாய்மை கடமைகளிலிருந்து ஒருபோதும் நீங்க விடாமல் இருக்க வைக்கும் சமூகம் தந்தை வழி சமூகம் ஆகும் .தாய்களுக்கு ,குழந்தைகளை பெற்று, பாலூட்டி, அன்புகாட்டி, வளர்ப்பதை தவிர வேறு எந்த வேலையும் கொடுத்து, அவர்களை திசை திருப்பி,அவர்கள் இயற்கை கடமைகளிலிருந்து தவற வைக்கும் சமூகம் அல்ல தமிழ் சமூகம்.ஆக, யார் எப்படி இருந்தாலும், எது எப்படி இருந்தாலும், ஒரு தாய்க்கு தன் குழந்தையை பேணுவது ஒன்றுதான் தெரியும் ,அது ஒன்று தான் முக்கியம் என்று போதிப்பது/கடைபிடிப்பது  தந்தை வழி சமூகமான தமிழ் சமூகம் .இதனால் தான்,உலகத்தில் சிறந்தது எது என்றால், அது தாய்மை தான்  என்று தமிழ் சமூகம் கொண்டாடியது.இவ்வாறு தாயினால்,பாலூட்டப்பட்டு , பேணப்பட்ட குழந்தைகள் ,அவர்கள் தலை முறை, ஒரு பொறுப்பான, ஒழுங்குள்ள தலைமுறையாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது .தாய் சொல்லை தட்டாதே! என்று ஒரு மொழி உண்டு .தாய் சொன்னால் குழந்தைகள் கேட்பார்கள். அந்த அளவு தாய்களுடைய அன்பும் ,பரிவும்  இருந்தது.

                    இப்படி இருந்த சமூகத்தில் தான் வெளிமாநிலத்தில் இருந்து ஒரு விஷமத்தனமான ஒருவர் தோன்றினார்.அவர் தாய் வழி சமூகத்தில் பிறந்தவர்.ஆதலால், தாய்களின் கடமையைப் பற்றி அறியாதவர் .அவர் பெண்களின் கடமை பிள்ளை பெறுவது அல்ல !குடும்பத்தை பேணுவது அல்ல !பெண்கள் ஆண்களுக்கு சமமானவர்கள்! ஆகவே, அவர்களுக்கு ஆண்களைப் போல் எல்லாவித உரிமைகளும் உள்ளது !அவர்கள் கருப்பையை வெட்டி வெளியே எறிந்து விடலாம்! அவர்கள் நினைத்தபடி யாருடனும் உடலுறவு கொள்ளலாம்! பிள்ளை பெரும் இயந்திரம் அல்ல பெண்கள்! என்றெல்லாம் ஒரு தவறான உபதேசத்தை தமிழ் நாட்டு பெண்கள் மத்தியில் பரப்பி, அவர்களை நம்ப வைத்து, அவர்கள் சிந்தையின் திசையை முற்றிலுமாக மாற்றினார்.ஆனால் ,இந்த கருத்தியலை  அவர் பிறந்த இனத்தில் உள்ள யாரும் கடைப்பிடிக்க மறுத்து விட்டார்கள் .அவர்கள் யாரும் கருப்பையை வெட்டி போடவில்லை. இவருடைய நோக்கம்,தந்தை வழி தமிழ் சமூகத்தை, இந்த சிந்தனையை கொண்டு அழித்து விடலாம் என்பதே . அப்படி என்றால் தமிழ் சமூகத்தில் பெண்கள் எல்லோரும் குழந்தைகளை கைவிட்டு விட்டு, பெண்ணுரிமை பேசி வெளியே அலைவார்கள்!வேலை செய்வார்கள்! பணம் சம்பாதிப்பார்கள்! அழகு நிலையங்களுக்கு செல்வார்கள் !ஆனால் ,வீட்டில் குழந்தைகள் பட்டினியினால் அழும்.அந்நிய வேலைக்காரிகளின் கொடூர கைகளில் வளரும் அந்த குழந்தைகள்.இப்படியே போனால், விரைவில் தாயன்பு  இல்லாத அந்த புது தமிழ் சமூகம் அழிந்துவிடும் என்பதே அவருடைய நோக்கம். இதற்கு அவருக்கு தமிழ் நாட்டு ஊடகங்கள் எல்லாம் ஆதரவளித்தது. தமிழகத்தை ஆண்டு கொண்டிருந்த வெளிமாநிலத்தவர்கள் 100 %ஆதரித்தார்கள். 

இந்த  போதனையின் விளைவுகள்  என்ன ?

தாய்மையின் தலையாய பண்புகள்  என்னென்ன?பெற்ற  தன் குழந்தைக்கு தன்  உயிரையே கொடுக்கும் ஒரு பேரன்பு, பிறந்த குழந்தைக்கு பாலூட்டி அரவணைத்து ,அல்லும் பகலும் கவனிக்கும் ஒரு பொறுப்பு ,சில சமயங்களில் எரிச்சல் உண்டாகலாம், ஆனாலும், குழந்தையை ஒரு பேறு  என்று தமிழ் சமூகத்தில் போற்றுவார்கள். ஆதலால் ,அந்தப் பேற்றை பேணி பாதுகாக்க வேண்டும் என்பதே முழு நோக்கமாக ஒரு தாய்க்கு இருக்கும். ஒரு வீட்டில் ஒரு குழந்தை பிறந்து விட்டால், அந்த வீட்டின் பேச்சு முழுவதும் அந்த குழந்தையை சுற்றி தான் இருக்கும். அது என்ன செய்தது ,அது எப்படி அழுதது என்று எல்லாவற்றையும் சொல்லி சொல்லி, குடும்பத்தினர் மகிழ்வார்கள். இந்த தாய்மை குணங்கள் எல்லாம் இப்போது இந்த விஷ  போதனையால் அழிந்து போய்விட்டது .ஆண்களின் குணமான போட்டி, பொறாமை, வன்முறை, எப்படியாவது ஜெயித்து விட வேண்டும் என்ற எண்ணம் ,இவைகள் தான் இப்போது பெண்களை ஆட்டி படைக்கின்றன. ஆண்கள் செய்யும் எல்லாவற்றையும் நாங்களும் செய்வோம் என்ற உறுதியுடன் வெளியே அலைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.மகாராஷ்டிராவில், 7 மாத கர்ப்பிணி பெண் ஒரு காவலராக வேலை பார்க்கிறார். காவலர்கள் பளுதூக்கும் போட்டி ஒன்று நடந்தது .அதில் இவர்கள் கர்ப்பிணி என்பதால் தகுதியற்றவர் என்று தேர்வு குழு சொன்னது. அதற்கு எதிராக அவர்கள் போராடி,, 145 கிலோ எடையை கர்ப்பிணி பெண்ணாக தூக்கி சாதனை செய்திருக்கிறார். இப்படி தூக்கும் போது குழந்தைக்கு வயிற்றில் இருக்கும் கருவுக்கு ஏதாவது ஆபத்து வரும் என்று எந்த கவலையும் அவர்களுக்கு இல்லை .அது எப்படி இப்படி இருக்க முடிகிறது? அந்தக் குழந்தையின் மேல் வயிற்றில் இருக்கும் போதே அன்பு இல்லாமல் எப்படி இருக்க முடியும்?அந்தக் குழந்தையை விட இந்த சாதனை முக்கியமா?

                                                                      (படம் -நன்றி டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா அக்டோபர் 28)

 சமூகப் பொறுப்பற்ற ஊடகங்கள் இதை சாதனை என்று போற்றி புகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இது சாதனை அல்ல! வேதனை!கேரளாவில் ஒரு பெண் ஜேசிபி இயந்திரத்தை ஒட்டி சாதனை செய்து இருக்கிறார் என்று ஊடகங்கள் புகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவர்களுடைய  வீட்டை கவனிக்காமல், குழந்தைகளை கவனிக்காமல் ,ஜேசிபி இயந்திரத்தை ஓட்டுவது தான் குறிக்கோள் என்று ஒரு  இருந்தால் , அவர்களுடைய தாய்மை  அழிந்து அது பேய்மையாக மாறிவிடலாம்  என்பதை மறுக்க முடியாது.

இப்படியே போய்க் கொண்டிருந்தால், இன்னும் சிறிது காலத்தில், பெண்மை என்பது மெல்ல மெல்ல அழிந்து விடும். பெண்களுக்கு குழந்தை பெறுவதில் விருப்பம் இல்லாமல் போய்விடும். அதை விட்டுவிட்டு, ஆண்களுடன் போட்டி போட்டு,பணம் ஈட்டுவது , சாதனை செய்வது போன்றவற்றில் குறியாக  அலைந்து கொண்டிருப்பார்கள் .இதனால் மனித குலத்தின் இனப்பெருக்க நிலை மெல்ல மெல்ல அழிந்து குழந்தைகள் பிறப்பது என்பது இல்லாமல் போய்விடும்.இது உடனே நடக்காவிட்டாலும், இப்போதே இது நடக்க ஆரம்பித்துவிட்டது என்பது கண் கூடு .இப்போதே பல பெண்கள் கருவூட்டல் மையத்துக்கு சென்று தான் குழந்தைகளை பெறுகிறார்கள் என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும் .பெண்களை பெண்களாக இருக்க விடாமல் ஆண்களாக மாற்றும் இந்த விஷ போதனையை முற்றிலுமாக வேரறுப்போம். இல்லை என்றால் மனித குலத்திற்கு இது ஒரு ஆபத்து என்பதை நினைவு கொள்வோம்.